طرح جامع
بنابر این موقعیت، شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان در منطقه‌ای است که به لحاظ عوامل دسترسی در ارتباط ویژه‌ای با محورهای صنعتی _ شهری، صنایع بزرگ و اصلی و موسسات آموزشی و پژوهشی قرار دارد. این موقعیت امکان برقراری ارتباطات علمی تحقیقاتی و تامین نیازهای متقابل را بین شهرک علمی و تحقیقاتی، صنایع و موسسات آموزشی فراهم آورده است.
طرح جامع شهرک به عنوان ابزار اصولی طراحی محیطی و کالبدی برای توسعه شهرک در یک افق ۲۰ ساله، در ۵۲۰ هکتار شامل مجموعه‌ای از مراکز رشد فناوری، ۵ تا ۱۰ پارک علم و فناوری، پلاک‌های قابل واگذاری به شرکت‌ها و موسسات دانش‌بنیان، فضاهای سبز و فضاهای توسعه شهری، مطابق با استانداردهای جهانی طراحی شده است. تاکنون دو پارک علم و فناوری و ۸ مرکز رشد واحدهای فناور و یک مرکز علمی-تفریحی کودکان و نوجوانان در چارچوب این طرح جامع راه‌اندازی شده‌اند و پذیرای شرکت‌ها و موسسات دانش‌بنیان و واحدهای فناوری در فضاهای استیجاری یا دارای مالکیت اختصاصی می‌باشند.
عناصر تشکیل دهنده ساخت کالبدی شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان عبارتند از:
- پارک‌های تحقیقاتی ۲۰۰ هکتار
- فضای شهری ۲۱۰ هکتار
- فضای سبز ۹۰ هکتار
- فضای توسعه شهرک ۲۰ هکتار
اجزای شهرک
- مراکز رشد و رشد مقدماتی واحدهای فناور: محل استقرار و رشد واحدهای فناور تازه تاسیس
- ساختمان‌های استیجاری: محل استقرار واحدهای فناور شکل‌گرفته
- مراکز تحقیقاتی: محل استقرار مراکز تحقیقاتی بزرگ وابسته به سازمان‌ها و صنایع
- آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌های تخصصی
- واحدهای تولید نمونه (پایلوت تجاری‌سازی)
- پلاک‌های قابل واگذاری به شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان
موقعیت جغرافیایی
وجود دانشگاه‌های معتبر، صنایع بزرگ، مناطق وسیع کشاورزی و جاذبه های توریستی فراوان، شهر اصفهان را به یکی از قطبهای اصلی اقتصادی کشور تبدیل کرده است. مجاورت شهرک علمی و تحقیقاتی با این قطب علمی _ اقتصادی کشور موقعیت ممتازی را برای شرکت‌ها و واحدهای مستقر در شهرک برای توسعه فعالیت‌های اقتصادی و ایجاد ارتباطات مناسب با دانشگاه‌های منطقه و صنایع ایجاد مینماید. علاوه بر عوامل فوق، احداث شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان در مجاورت شهر تاریخی و زیبای اصفهان، موقعیت مناسبی را برای زندگی محققان شاغل در واحدهای تحقیقاتی و شرکت‌های مهندسی فراهم نموده است.