در حال عبور از شهرک
رئیس شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان با بیان اینکه فناوریهای مورد نیاز برای توسعه کشاورزی دقیق و هوشمند در دشت برخوار در شهرک فراهم است، گفت: امروز چالش اصلی در این حوزه، نبود مدل اقتصادی مناسب برای اجرای فناوریهاست. استفاده از ظرفیت اعتبار مالیاتی قانون جهش تولید دانشبنیان میتواند زمینه تبدیل دشت برخوار به منطقهای نمونه در کشاورزی فناورانه را فراهم کند.
تاریخ آخرین بهروزرسانی این صفحه:
رئیس شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان با بیان اینکه فناوریهای مورد نیاز برای توسعه کشاورزی دقیق و هوشمند در دشت برخوار در شهرک فراهم است، گفت: امروز چالش اصلی در این حوزه، نبود مدل اقتصادی مناسب برای اجرای فناوریهاست. استفاده از ظرفیت اعتبار مالیاتی قانون جهش تولید دانشبنیان میتواند زمینه تبدیل دشت برخوار به منطقهای نمونه در کشاورزی فناورانه را فراهم کند.
هنوز نظری ثبت نشده است.
به گزارش روابط عمومی شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان، احسان یزدیان با اشاره به وضعیت منابع آبی استان اصفهان اظهار کرد: استان اصفهان در منطقهای نسبتاً کمآب در دشت مرکزی ایران واقع شده و عملاً تنها رگ حیات آن، رودخانه زایندهرود است. در دهههای اخیر، به دلیل برداشتهای بیرویه از زایندهرود، بهویژه در مناطق بالادست که نواحی کوهستانی هستند و در گذشته امکان کشاورزی و باغداری در آنها فراهم نبود، شرایط این رودخانه با چالشهای جدی مواجه شده است.
وی افزود: امروزه با ورود فناوریهای جدید در حوزه آب، امکان کشت در مناطق بالادست فراهم شده و به تبع آن، مصرف آب در این مناطق افزایش یافته است. در نتیجه، پاییندست زایندهرود که از دیرباز بستر مناسبی برای کشاورزی بوده، با بحران آب روبهرو شده است.
رئیس شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان ادامه داد: از سوی دیگر، افزایش مصارف شرب و برداشتهایی که برای تأمین آب شرب سایر نقاط کشور از زایندهرود انجام شده، بحران آب در پاییندست این رودخانه را تشدید کرده است. این شرایط موجب شده کشاورزانی که شغل اصلی آنها صدها سال کشاورزی بوده، یا فعالیت خود را رها کنند یا برای ادامه کار به برداشت از منابع آب زیرزمینی روی آورند؛ این موضوع نیز سطح آبهای زیرزمینی را بهشدت کاهش داده و یک چالش جدی زیستمحیطی برای کل منطقه فلات مرکزی ایران ایجاد کرده است.
احیای زایندهرود احیای حیات در دشت مرکزی ایران است
یزدیان با تأکید بر ضرورت احیای زایندهرود تصریح کرد: با توجه به مجموعه این مسائل، لازم است برای احیای رودخانه زایندهرود که در حقیقت احیای حیات در دشت مرکزی ایران است، طرحهای عملیاتی اندیشیده شود. بخشی از این طرحها مربوط به افزایش عرضه آب از طریق پروژههای انتقال آب است که در حال اجراست، اما بخش مهمتر، مدیریت مصرف آب در بالادست و پاییندست زایندهرود است.
وی گفت: یکی از پروژههایی که برای مدیریت مصرف آب در پاییندست زایندهرود هدفگذاری شده، تبدیل کشاورزی سنتی با مصرف بالای آب به کشاورزی کمآببر و پربازده با بهرهگیری از روشهای نوین است، به گونهای که هم کشاورزان بتوانند به شغل پیشین خود بازگردند و هم فشار وارد بر منابع آب زیرزمینی کاهش یابد.
رئیس شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان افزود: از جمله روشهایی که میتوان در این زمینه به کار گرفت، توسعه کشتهای گلخانهای با بهرهگیری از روشهای نوین آبیاری مانند هیدروپونیک، همچنین توسعه کشتهای حوزه شیلات در استخرهایی با فناوریهای نوین و با هدف کاهش مصرف آب است.
یزدیان نقش فناوری را در اجرای این پروژهها بسیار مهم دانست و اظهار کرد: فناوری در حوزه شیلات، کشاورزی، ساخت گلخانه، روشهای آبیاری و هوشمندسازی گلخانهها نقش بسیار پررنگی دارد. همچنین در حوزه هوشمندسازی آبیاری، فناوریهای متنوعی وجود دارد که میتواند ضمن کاهش مصرف آب تا یکدهم روشهای سنتی، بازدهی و کیفیت محصول را افزایش دهد و در نتیجه سود کشاورزان را بیشتر کرده و فشار بر منابع آبی منطقه را کاهش دهد.
وی مهمترین چالش این مسیر را هزینه اجرای فناوریها عنوان کرد و گفت: در کشاورزی سنتی، استفاده از روشهای معمول آبیاری هزینهای بابت فناوری برای کشاورز نداشت، اما با ورود به کشاورزی هوشمند، کشاورزی دقیق، روشهای نوین آبیاری، احداث گلخانهها و استفاده از سامانههای بازچرخانی آب، هزینه توسعه این فناوریها بر عهده کشاورزان است.
ظرفیت اعتبار مالیاتی میتواند باعث توسعه فناوریهای نوین در حوزه کشاورزی شود
رئیس شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان ادامه داد: مهمترین مسئله، ایجاد یک مدل اقتصادی برای تغییر الگوی کشت از روشهای سنتی به کشاورزی مدرن است. با توجه به فناوریهایی که در کشور و بهویژه در شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان توسعه یافته، امروز تقریباً هیچ چالش فناورانهای برای تبدیل دشت برخوار به یک منطقه نمونه کشاورزی وجود ندارد، اما آنچه مانع اجرای روشهای نوین آبیاری و کشت میشود، نبود مدلهای اقتصادی مناسب با هزینه قابل قبول و بازگشت سرمایه برای تأمین سرمایه ثابت مورد نیاز است تا این نوع کشاورزی از نظر اقتصادی توجیهپذیر باشد.